อีกฟากฝั่งหนึ่งของคฤหาสน์ อันเป็นที่ตั้งของอาณาเขตตระกูลวิรงคพิทักษ์ ภายใต้ความเงียบสงบที่ถูกฉาบหน้าไว้ด้วยความหรูหรา ภายในห้องรับรองสำหรับดื่มน้ำชาที่ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์หลุยส์สีทองอร่าม บรรยากาศกลับเย็นยะเยือกแตกต่างจากแสงแดดยามบ่ายที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างบานสูง
คุณแม่เล็ก ‘ภัทรา’ นั่งหลังตรงอยู่บนโซฟาบุผ้ากำมะหยี่สีเลือดหมู ท่วงท่าสง่างามสมตำแหน่งภรรยาของผู้มีอำนาจ เธอเรียก ‘มัณฑนา’ สะใภ้สายรองหรืออดีตเพื่อนรักมาพบเป็นการส่วนตัว
สาวใช้คนสนิทวางชุดน้ำชาพอร์ซเลนราคาแพงลงบนโต๊ะกลาง กลิ่นหอมกรุ่นของชาเอิร์ลเกรย์ลอยแตะจมูก แต่ไม่มีใครสนใจจะลิ้มรสมัน ทันทีที่สาวใช้ถอยหลังเดินออกจากห้องและประตูไม้สักบานหนาถูกปิดสนิทจนเกิดเสียงดัง ภัทราก็ไม่รอช้าที่จะเปิดบทสนทนาทันที
“เธอให้ธีรัชหมั้นหมายกับอันดาเถอะ”เสียงของภัทราเรียบนิ่ง แต่แฝงไปด้วยน้ำหนักที่กดดัน “อย่างน้อยอันดาก็จะได้เข้ามาคานอำนาจ
