กว่าจะได้ออกจากโรงเรียนของลูกชายก็เป็นเวลาเกือบสิบเอ็ดนาฬิกา อังกูรตั้งใจจะชวนณิชชาแวะรับประทานอาหารแต่เขามีสายเข้าเรื่องงานเสียก่อน
“ผมต้องไปสาขาลาดพร้าว เห็นว่ามีปัญหาณิชไปด้วยกันก่อนนะ” ชายหนุ่มบอกเธอเสียงเครียดจนหญิงสาวอดถามไม่ได้
“มีเรื่องอะไรกันเหรอคะ”
“ตอนนี้ที่มีรายงานคือมีคนฆ่ากันตายในห้องน้ำหญิง เดี๋ยวอีกสักพักน่าจะมีข่าว”
ณิชชายกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกใจ อังกูรหันมาเห็นพอดีจึงถาม “ณิชจะไหวไหม ถ้าไม่ไหวผมไปส่งคุณก่อนก็ได้”
“ไม่เป็นไรค่ะ รีบไปดูที่เกิดเหตุก่อนเถอะ”
เมื่อไปถึงอังกูรเข้าไปในพื้นที่ที่ถูกกันไว้จากเจ้าหน้าที่ นักข่าวเริ่มเข้ามาพร้อมกับตำรวจและมูลนิธิ ณิชชายืนรออยู่ด้านนอกเพราะไม่อยากเข้าไปเกะกะการทำงานของทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง
ไม่นานหลังจากนั้นยงธนัทเดินแกมวิ่งมาอย่างรีบร้อน เขาทักเธอทันทีที่เห็นหญิงสาวยืนปะปนกับคนด้านนอก
“คุณณิช เฮียต้นละครับ”
“อยู่ข้างใน
