ไม่อยากเป็นเพื่อนแล้ว

สามเดือนต่อมาปกปราชญ์ได้รับอนุญาตให้ไปเป็นเพื่อนพริมาในตอนที่เธอนัดตรวจประจำเดือน และได้มาส่งเธอที่คอนโดอีกด้วย “ขอบคุณค่ะที่ไปเป็นเพื่อน” หญิงสาวแตะประตูกำลังจะเปิดรถลงไปทันทีที่รถยนต์ของปกปราชญ์เลี้ยวเข้ามาจอดหน้าอาคารที่พัก “ผมไม่ไปเป็นเพื่อนได้ไหมแนน ไม่อยากเป็นเพื่อนแล้ว” ชายหนุ่มจับมือเธอไว้ข้างหนึ่งยกขึ้นจูบที่หลังมือเบา ๆ แต่นั่นก็เพียงพอให้พริมาใจเต้นแรง “ผมสัญญาว่าจะไม่เป็นแบบเดิมอีกจริง ๆ แนนรู้สึกบ้างหรือยังว่าผมรักแนน” “ฉันรู้ค่ะ” พริมาถอนใจยาวและตัดสินใจพูดตามตรง “แต่เราเป็นแบบนี้ฉันมีความสุขมากกว่าตอนที่เราแต่งงานกันอีก” ปกปราชญ์เป็นคนรักที่ดี เมื่อก่อนเขาเป็นเช่นนั้นตราบจนเมื่อเธอกับเขาแต่งงานกัน ดูเหมือนว่าพอเขามั่นใจว่าในชีวิตของเขามีเธอแล้ว เขาจึงหันเหความสนใจไปที่เรื่องอื่นมากกว่าเธอ กลายเป็นว่าพอเป็นสามีภรรยาแล้วพวกเธอได้คุยกัน ได้กินข้าวด้วยกันน้อยกว่าตอนเป็