"....ค่ะ...ขมิ้นพร้อมที่จะอยู่กับพวกพี่"
สิ้นคำพูดของฉัน บรรยากาศอึดอัดเมื่อครู่สลายตัวไปในพริบตา ฉันตัดสินใจแล้ว ไม่ว่าพรุ่งนี้โลกจะหมุนไปทางไหน หรือใครจะนินทาอะไร ฉันขอแค่มีผู้ชายสองคนนี้อยู่เคียงข้างก็พอ
"เยส!!!" พี่พายุร้องลั่นด้วยความดีใจ ส่วนพี่สิงค์แม้จะดูนิ่งกว่าแต่แววตาเขากลับเป็นประกายอย่างปิดไม่มิด ทั้งคู่รีบขยับเข้ามาประกบตัวฉันทันที
จุ๊บ! ฟอดดด!
"อ๊ะ!" ฉันสะดุ้งเมื่อถูกหอมแก้มซ้ายทีขวาที แถมพี่สิงค์ยังแอบจุ๊บที่ขมับฉันเบาๆ อีกหนึ่งทีแบบไม่ทันตั้งตัว
"งั้นเราก็น่าจะ...." พี่พายุหันไปมองหน้าพี่สิงค์ด้วยสายตาเจ้าเล่ห์สุดๆ มุมปากเขายกยิ้มเหมือนหมาป่าที่กำลังจะขย้ำเหยื่อ
"มึงรีบหรอวะ?" พี่สิงค์ถามกลับขำๆ แต่ท่าทางเขาก็ดูไม่ต่างกันเท่าไหร่
"รีบดิวะ! กูกับมึงใครชิงใครก่อน มึงก็รู้ผลอยู่แล้วป่ะ" พี่พายุหัวเราะร่าแล้วผลักไหล่พี่สิงค์แรงๆ หนึ่งที
"อะไรกันคะ? พูดเรื่องอะไรกัน ขมิ
