เห้อออออ... ฉันตื่นมาพร้อมกับอาการมึนหัวตึ้บจนแทบระเบิด ผลพวงจากเหล้าเข้มๆ เมื่อคืนทำพิษเข้าให้แล้ว แต่ต่อให้จะมึนแค่ไหน เหตุการณ์ "จุ๊บหน้าผาก" ตอนมาส่งห้องมันยังติดตาตรึงใจชัดเจนชนิดที่ไม่ต้องใช้สมาธินึกเลยล่ะ ฉันสะบัดหัวไล่ความเขินก่อนจะรีบไปอาบน้ำแต่งตัว เพราะวันนี้เป็นวันเปิดร้านวันแรก จะสายไม่ได้เด็ดขาด!
พอมาถึงร้าน ฉันก็สวมวิญญาณแม่บ้าน จัดของ ปัดกวาดเช็ดถูจนทุกอย่างสะอาดกริ๊บ แต่พอทำเสร็จปุ๊บ ฉันก็ต้องรีบนั่งลงพักทันทีเพราะเกิดอาการหน้ามืดวูบขึ้นมา ลืมไปเลยว่าตั้งแต่ตื่นมายังไม่มีอะไรตกถึงท้อง แถมเมื่อคืนก็จัดหนักไปพอสมควร ร่างกายเลยเริ่มประท้วง
"กริ๊งงงงงง~" เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าดังขึ้น ฉันควานหาอยู่พักใหญ่ก่อนจะกดรับสาย
"ว่าไงยัยแนน ฉันมาเปิดร้านแล้วนะยะ ตัวแกอยู่ไหน!" ฉันกรอกเสียงใส่เพื่อนรักที่ป่านนี้ยังไม่โผล่หัวมาช่วยงาน
"ขมิ้นนนน~~ ฉันปวดตัวไปหมดเลยอะแก พรุ่งนี้เดี๋ยวไป
