"พรุ่งนี้เจอกันนะขมิ้น" หลังจากที่ศึกก๋วยเตี๋ยวสงบลง พี่สิงค์ก็ขอแยกตัวไปจัดการงานต่อ ทิ้งให้พี่พายุตามติดฉันแจเหมือนเดิมชนิดที่ว่ามดสักตัวก็อย่าหวังจะได้เข้าใกล้
"บ๊ายบายค่ะ" ฉันยิ้มและโบกมือส่งพี่สิงค์จนลับสายตา
"ไปได้ก็ดี ชิ้วๆ!" พี่พายุทำท่าไล่หลังพี่สิงค์อย่างกวนๆ ก่อนจะหันมาคว้ามือฉันไปกุมไว้หน้าตาเฉย
"เนียนเลยนะคะพี่พายุ" ฉันหันไปค้อนใส่คนข้างๆ
"นิดนึงงงงง" เขาตอบพร้อมยิ้มตาหยีส่งมาให้ บางทีเขาก็น่ารักเหมือนลูกหมา แต่บางทีก็กะล่อนจนฉันตามไม่ทันจริงๆ ให้ตายเถอะ!
"นี่พี่จะอยู่ที่ร้านขมิ้นทั้งวันเลยรึไงคะ?" ฉันถามเมื่อเราเดินกลับมาถึงร้าน แล้วเขาก็รีบชิงตัดหน้าไปเปิดประตูให้ราวกับเป็นพนักงานต้อนรับเบอร์หนึ่ง
"เดี๋ยวพี่ไปดูที่สร้างร้านใหม่แป๊บเดียวค่ะ แล้วตอนเย็นจะมาหาอีกที... อยากกินอะไรคะตอนเย็นอะ เดี๋ยวพี่จัดให้" พี่พายุยืนพิงประตูถามพลางส่งสายตาหวานเชื่อม
"ไม่รู้ค่ะ ค่อยคิดแล
