ยอมตายเพื่อเธอ

ความเงียบงันกลับมาครอบงำห้องนิรภัยอีกครั้ง มีเพียงเสียงหอบหายใจหนัก ๆ ของเรืองที่ยังคงนั่งอยู่บนขอบเตียง จ้องมองร่างบางของฝ้ายที่สลบไสลอยู่ท่ามกลางคราบน้ำรักและรอยราคีที่เขาสลักไว้ทั่วเรือนร่าง แสงไฟสีแดงสลัวทำให้ภาพตรงหน้าดูเหมือนงานศิลปะที่บิดเบี้ยวและงดงามในเวลาเดียวกัน เรืองถอนหายใจยาวก่อนจะช้อนร่างบอบบางขึ้นแนบอก แรงปะทะจากศึกสวาทเมื่อครู่ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายลงบ้าง แต่สัญชาตญาณนักล่าในตัวกลับเตือนว่า... อันตรายยังไม่จบลงเพียงเท่านี้ เขาพาร่างของเธอเดินทะลุผ่านประตูลับหลังห้องนิรภัยเข้าสู่ห้องน้ำหินอ่อนขนาดมหึมาที่ถูกสร้างไว้ใต้ดินอย่างลับเฉพาะ กลิ่นอายหอมระเหยของดอกกุหลาบและไม้กฤษณาอบอวลไปทั่วบริเวณ อ่างจากุซซี่ทรงกลมขนาดใหญ่ถูกเปิดน้ำอุ่นรอไว้ก่อนแล้ว เรืองค่อย ๆ วางฝ้ายลงในน้ำอย่างเบามือ น้ำอุ่นช่วยให้ร่างกายที่บิดเกร็งของเธอเริ่มคลายตัว ฝ้ายปรือตาขึ้นมองเขาด้วยความอ่อนแรง "พี่เ