เพราะความดื้อของมึงไง

เสียงประตูเหล็กกล้าหนากว่าสิบนิ้วปิดกระแทกลงดัง 'ปัง!' พร้อมระบบล็อคอัตโนมัติที่ส่งเสียงครืดคราดราวกับเสียงขู่คำรามของสัตว์ร้าย ภายในห้องนิรภัยลับใต้ดินของเซฟเฮาส์ริมน้ำถูกอาบไปด้วยแสงไฟสีแดงสลัวที่ชวนให้รู้สึกอึดอัดและรัญจวนใจไปพร้อม ๆ กัน ผนังทุกด้านบุด้วยผ้ากำมะหยี่หนานุ่มเพื่อเก็บเสียงขั้นสูงสุด ไม่ว่าใครจะกรีดร้องปานใจจะขาดแค่ไหน เสียงนั้นก็ไม่มีวันเล็ดลอดออกไปถึงหูของพวกมือปืนที่ยังคงวนเวียนอยู่เบื้องบน เรืองเหวี่ยงร่างบางของฝ้ายลงบนพื้นพรมสีดำสนิทอย่างไม่ใยดี ก่อนจะยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าเธอด้วยสภาพที่น่าเกรงขาม เสื้อเชิ้ตของเขาหลุดลุ่ยเผยให้เห็นแผงอกที่มีรอยเลือดแห้งกรังของศัตรูติดอยู่ นัยน์ตาคมกริบสีนิลวาวโรจน์ไปด้วยเพลิงแห่งโทสะที่ยังมอดไม่ลง "คุกเข่าลง! แล้วบอกกูมาสิฝ้าย... ว่ามึงรู้ความผิดของตัวเองหรือยัง!" เรืองคำรามเสียงต่ำที่สั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ ฝ้ายสั่นสะท้านไปทั้