เสียงเครื่องยนต์ของรถยุโรปคันหรูที่แล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าเซฟเฮาส์ริมน้ำทำเอาบรรยากาศที่อึมครึมอยู่แล้วกลับมายิ่งทวีความตึงเครียด เรืองที่บัดนี้อยู่ในสภาพคนอดนอนข้ามคืน ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยหนวดเคราจางๆ และดวงตาที่แดงก่ำจากการเฝ้าไข้เมียเด็ก ยืนกอดอกอยู่บนระเบียงชั้นสอง นัยน์ตาพยัคฆ์ร้ายจ้องมองลงไปยังผู้มาเยือนด้วยรังสีแห่งการเข่นฆ่าที่แผ่ออกมาจนลูกน้องรอบข้างถึงกับต้องก้มหน้าหลบตา
ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มในชุดลำลองเนี้ยบก้าวลงมาจากรถ เขาคือ 'นนท์' เพื่อนชายคนสนิทสมัยมหาวิทยาลัยของฝ้าย หนุ่มหน้าใสใจดีที่เป็นดั่งขั้วตรงข้ามของเรืองทุกประการ นนท์ถือช่อดอกลิลลี่สีขาวบริสุทธิ์และถุงยาบำรุงพะรุงพะรัง เขาเดินเข้ามาในเขตรั้วของพยัคฆ์ร้ายด้วยท่าทางที่ไม่เกรงกลัวอำนาจมืด
"ใครอนุญาตให้ไอ้หน้าจืดนี่ก้าวเท้าเข้ามาในถิ่นกู!"
เรืองคำรามเสียงต่ำปานสัตว์ป่าที่กำลังจะขย้ำเหยื่อ มือหนากำหมัดแน่นจนเส้นเลือ
