“ใครเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้คะ พี่เผือกขึ้นมาหรอ”
คนตัวบางตกใจแทบสิ้นสติคิดว่าเด็กในบ้านขึ้นมาเจอเขาเสียแล้ว ทีนี้ความลับของเธอกับเขาก็คงไม่เป็นความลับอีกต่อไป
“ฉันเปลี่ยนเอง มันเลอะเลือดเธอน่ะ”
“ใครทำล่ะ”
“ฉันไง ฉันเป็นคนทำ รีบไปแต่งตัวสิ แล้วก็ขึ้นมานอนพัก”
“คุณออกไปได้แล้วค่ะ ฉันเกือบหายแล้ว กินยาแล้วด้วย เดี๋ยวก็จะนอนแล้วค่ะ”
“ไม่ล่ะ ฉันก็จะนอนเหมือนกัน รู้สึกเพลีย”
แหงล่ะ จะไม่เพลียได้ยังไง ไม่รู้ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ทำรุนแรงกับเธอทั้งคืนยันเช้าราวกับคนตายอดตายอยากไม่เคยพบเคยเจอร่างกายผู้หญิงอย่างไรอย่างนั้น ทั้งที่เพลย์บอยอย่างเขาแค่ออกจากห้องก็คงนัดเจอสาวสวยแทบทุกวันอยู่แล้ว
“ก็กลับไปนอนห้องคุณสิคะ จะมานอนอะไรห้องฉันล่ะ ฉันขอความเป็นส่วนตัวค่ะ แล้วก็ไม่อยากให้ใครรู้ด้วย”
“ฉันจะนอนห้องนี้ จะให้นอนหรือไม่ให้นอนมันเป็นเรื่องของเธอ ไม่ใช่เรื่องของฉัน ฉันไม่สน”
พูดจบก็ทิ้งตัวลงน
