{เอกซ์} ผมตื่นขึ้นมาในสภาพที่อ่อนแรงไม่น้อยผมมองหาร่างบางที่สมควรจะอยู่ข้างกายผม แต่ก็ไม่เจอผมมองไปรอบๆก็พบว่าเสื้อผ้าของเธอก็หายไปงั้นแปลว่าปุยฝ้ายกับห้องไปแล้ว.ขนาดสภาพผมยังอ่อนแรงขนาดนี้แล้วเธอจะเหลือหรอ ผมคิดถึงเรื่องเมื่อคืนได้แต่ตบหน้าตัวเองไปมา มึงทำบ้าอะไรของมึง มึงทำอะไรลงไปวะ มึงนี่มันโคตรเหี้ยเลย ผมไม่ได้ตั้งใจที่จะทำแบบนั้นกับปุยฝ้าย จะบอกว่าผมไม่รู้ตัวเลยก็ไม่ได้ผมรู้ตัวเองดีในขณะที่ผมทำแต่ว่า ใบหน้าที่เหมือนกับผู้หญิงที่ผมรักแบบปุยนุ่นมันทำให้ผมอดใจไม่ได้จริงๆความรู้สึกทรงผมคนกับแอลกอฮอล์ยิ่งเพิ่มความกล้าให้กับผม คงจูบปุยฝ้ายอย่างเร่าร้อนแต่เธอกลับตอบสนองผมด้วยท่าทางเงอะๆงะๆผมก็คิดว่าปุยฝ้ายจะผ่านผู้ชายมาไม่น้อยและไม่ต่างกับผม อีกอย่างไม่ใช่ว่าผมไม่รู้ว่าปุยฝ้ายมันชอบผมไม่สิอาจจะรักผมเลย ผมยอมรับว่าผมเองก็ผิดแต่วินาทีนั้นเป็นใครก็อดที่จะทำไม่ได้ต่อให้จะไม่ทำแต่ก็ห้ามตัวเอง
