ตอนที่ 10 น้อยใจ

{ปุยนุ่น} ฉันเดินออกมาจากห้องเรียนเพราะคำพูดของไอ้เอส 'ไม่มีทาง' ทั้งที่มันพึ่งจะเอากับฉันไปเมื่อคืน นั้นสิ! ฉันกับมันเป็นอะไรกัน มันมาเอาฉันทุกวันแต่ไม่มีสถานะ เพื่อนหรอ? แฟนก็คงไม่ใช่! ฉันเป็นอะไรสำหรับมัน ฉันไม่อยากคิดอะไรแล้ว เพราะตอนนี้น้ำตาของฉันมันไหลออกมาไม่หยุด ในขณะที่ฉันกำลังร้องไห้น้องสาวฉันก็ส่งข้อความมา ปุยฝ้าย:พี่นุ่นเรียนไหม? ปุยนุ่น:เรียน?มีอะไร ปุยฝ้าย:เลิกกี่โมง ปุยนุ่น:16:00น. ปุยฝ้าย:ฝ้ายเลิก16:00น.เหมือนกันไปกินข้าวกันนะ ฝ้ายอยากเม้ามอย คิดถึงด้วย ปุยนุ่น:อืมได้สิ ปุยฝ้าย:เย้!มีเจ้ามือเลี้ยงแล้ว หลังจากที่คุยกับปุยฝ้ายน้องสาวของฉันเสร็จฉันก็ออกมาล้างหน้าล้างตาแต่งหน้าจัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อนจะเดินไปที่คลาสเรียนต่อ "ปุยนุ่นมึงเป็นอะไร? ทำไมเดินออกไปแบบนั้น"ยาหยีถามฉันด้วยความเป็นห่วง "เปล่ากูไปเข้าห้องน้ำน่ะ" ฉันกลับมานั่งข้างๆไอ้เอส ฉันที่นั่งอยู่ข้างๆไม่พูดไม่จาไม่มองหน้ามัน ก็ไม่อยากจะมองก็กลัวว่าตัวเองจะร้องไห้อีก "มึงเป็นอะไรนุ่น?" ไอ้เอสมันกระซิบถามฉัน "เปล่ากูไม่ได้เป็นอะไร มึงตั้งใจเรียนเถอะไม่ต้องสนใจกูหรอก " "งั้นแล้วแต่มึงก็แล้วกัน" ฉันได้แต่นั่งเงียบๆ ไม่มองหน้าไอ้เอสก่อนที่จะเรียนเสร็จฉันจึงได้ไปเข้าห้องน้ำก่อนที่จะออกไปเจอน้องสาวฉันที่นัดกันไว้ฉันเดินออกมาก็พบว่าไอ้เอสกับปุยฝ้ายกำลังยืนคุยกัน "พี่นุ่นมาแล้วหรอไปกินข้าวกัน" "เดี๋ยวพี่เรียกแก๊ปแป๊บนึง" "เอ๊ะ!ในพี่เอสบอกว่าพี่กับพี่เอสมาด้วยกันนี่?" "ใช่พี่กับนุ่นมาด้วยกัน" 'แล้วทำไมพี่นุ่นจะเรียกแก๊ป ทำไมล่ะ?" "นั่นสิมึงจะเรียกแก๊ปทำไมนุ่น" "ก็เผื่อว่ามึงมีธุระไงเอส" "พี่เอสกับพี่นุ่นไปกินข้าวด้วยกันนะ" "พี่โอเคอยู่แล้วเหลือแต่พี่สาวเรานั่นแหละ" "เออไปก็ไป" หลังจากนั้นฉันกับไอ้เอสและปุยฝ้ายก็ไปร้านประจำสมัยที่มาเรียนใหม่ๆและกินข้าวด้วยกัน "ไม่ได้มาร้านนี้นานเลยนะ"ปุยฝ้ายเอ่ยขึ้น "ใช่นานแล้วเราไม่ได้กินข้าวด้วยกัน"ไอ้เอสพูดขึ้นมาอีกคน "จะขาดก็แต่พี่เอกซ์นั่นแหละ" "ราย นั้นไม่มาหรอกมีแต่บอกว่ายุ่ง"ไอ้เอสพูดขึ้นอีกครั้ง "แล้วใครบอกว่ากูจะไม่มาวะ?"เสียงผู้ชายที่เดินมาข้างหลังดังขึ้นอีกครั้ง "พี่เอกซ์!" "อ้าว!เอกซ์มาด้วยหรอ?"ฉันเอ่ยถามเมื่อเห็นเอกซ์เดินเข้ามา "ไม่มาได้ยังไงก็ในเมื่อน้องสาวพี่ขู่ว่าถ้าไม่มาแล้วจะไปหายันห้องที่คอนโดผม"เอกซ์พูดพร้อมกับเดินมานั่งข้างๆพี่ชายอย่างเอส "เย้!ในที่สุดก็รวมตัวกันได้แล้ว"เสียงน้อยๆของปุยฝ้ายดังขึ้น ขนาดอยู่มหาลัยเดียวกันนานๆทียังได้เจอกันเลยอาจจะเพราะว่า เอกซ์กับปุยฝ้ายเรียนทางหมอเลยไม่ค่อยจะมีเวลาเท่าไหร่ "พี่นุ่นเป็นยังไงบ้างช่วงนี้"เอกซ์ถามฉันก่อนจะส่งยิ้มหวานให้ "มาพงมาพี่อะไรไม่ชินอ่ะ"ฉันพูดพร้อมกับขยี้หัวเอกซ์ไปเบาๆ ปกติแล้วฉันจะให้เอกซ์ซ์เรียกฉันเหมือนกับไอ้เอส แต่เอกซ์จะไม่มีคำว่ามึงกับกูจะเรียกแทนตัวเองด้วยชื่อของตัวเองและชื่อฉันซะมากกว่า "จะกินไหมข้าวหรือว่าจะเล่นกันก่อน"เสียงไอ้เอสมาขัดจังหวะฉันกลับเอกซ์ มันก็คงไม่ได้หึงน้องชายตัวเองหรอกจริงไหม? "จะรีบสั่งอะไรก็สั่งฉันจะได้รีบกลับคอนโด"ไอ้เอสพูดก่อนจะหยิบเมนูมาสั่ง "พี่เอสจะรีบไปไหนคะ กว่าเราจะมารวมตัวกันได้มันยากมากเลยนะ ฝ้ายว่าเราไปเที่ยวกันก่อนดีกว่าไหมนะคะ" "ถ้าน้องฝ้ายอยากไปพี่ก็จะพาไปก็ได้ครับ" แหม! ทีเป็นน้องสาวของฉันกับพูดจาเพราะทีกับฉันแทบจะกินหัวกันอยู่แล้ว แต่ว่าทำไมแววตาที่มันมองน้องสาวฉันมันถึงแปลกๆล่ะ? "ไปเที่ยวกันที่ไหนดีล่ะ?" เอกซ์ถามขึ้นมาอย่างสงสัย "ฝ้ายอยากไปดูหนัง กำลังเข้ามาใหม่ใช่ไหมคะพี่นุ่น" "อือก็ดีเหมือนกันพี่ก็อยากดูเหมือนกัน" "โอเคงั้นตามนี้" หลังจากที่พวกเราทานอาหารกันเสร็จก็ตรงไปยังโรงหนังเมเจอร์ทันทีพร้อมกับเลือกหนังและแน่นอนว่าเจ้ามือในการเลี้ยงครั้งนี้ก็คือไอ้เอสเราจองเก้าอี้แถวเกือบแถวหลังฉันนั่งข้างกับปุยฝ้าย ปุยฝ้ายก็นั่งข้างกับเอกซ์และเอกซ์ ก็นั่งติดกับพี่ชายของเอกซ์อย่างเอส เราซื้อทั้งป๊อปคอร์นน้ำเข้าไปก่อนจะดูหนังจบก็เป็นชั่วโมง สองชั่วโมงจากนั้นก็พากันแยกย้ายกันกลับคอนโดและฉันก็ได้กลับกับไอ้เอสส่วนปุยฝ้ายก็กลับกับเอกซ์เพราะว่าอยู่คอนโดเดียวกันฉันกับปุยฝ้ายไม่ได้อยู่คอนโดเดียวกันแต่ก็ห่างกันไม่มากเพราะตอนที่น้องของฉันมาเรียนคอนโดได้เต็มหมดก็เลยได้ไปอยู่คอนโดเดียวกันกับเอกซ์ หลังจากที่มาถึงคอนโดฉันก็ตรงเข้าไปยังห้องของฉันทันทีฉันยังงอนไอ้เอสอยู่ "กระดี๊กระด๊าเชียว"ไอ้เอสพูดขึ้น "อะไรของมึง?" "ก็ตอนที่อยู่กับไอ้เอกซ์มึงดูจะมีความสุขจริงๆนะ" "มึงอย่ามาไร้สาระเอส ถ้าจะชวนทะเลาะกูไม่ทะเลาะกับมึงกูเหนื่อยกูจะไปพัก"ฉันที่กำลังจะเดินเข้าไปในห้องก็ถูกมันผลักเข้าไปในห้องก่อนที่จะปิดประตูเสียงดัง "อะไรของมึงอีกจะหาเรื่องกูอีกหรือไง?" "กูแค่สงสัยว่านอกจากกูที่เอามึงแล้วมึงยังอยากจะเอาน้องกูอีกไหม?" "คนที่มึงพูดถึงอยู่คือน้องมึงนะน้องชายแท้ๆมึงนะ" "ก็เพราะกูถามมึงอยู่นี่ไง" "ไร้สาระ" ฉันที่กำลังจะหมุนตัวไปก็ถูกมันจับหันหน้ามาพร้อมกับบรรจงจูบอย่างรุนแรงจนทำให้ฉันเจ็บไปที่มุมปากก่อนที่ฉันจะผลักมันออก "มึงเป็นอะไรของมึงเนี่ย!!"ฉันตะโกนใส่ไอ้เอสทันที "ทำไมมึงไม่ชอบหรอวันนี้กูก็จะเอามึงอีก" "กูไม่มีอารมณ์เชิญมึงออกไป" "แต่กูมี!" "มันไม่มีทาง มึงบอกกูเองว่ามึงไม่ได้มี something อะไรกับกู ดังนั้นก็ไม่ต้องมีอะไรมึงกับกูเราไม่ได้เป็นอะไรกันเชิญมึงออกไปจากห้องกูเดี๋ยวนี้" "ไม่ได้เป็นอะไรกันได้ไงก็ในเมื่อคืนกูนอนกับมึงอยู่?" "ก็มึงเป็นคนบอกกับเพื่อนแบบนั้น" "ก็กูไม่อยากให้ทุกคนรู้?"ฉันได้แต่ยืนนิ่งพร้อมกับอึ้งกับคำพูดของมันมันไม่อยากให้ทุกคนรู้เรื่องของฉันกับมัน "มึงไม่อยากให้ทุกคนรู้ งั้นมึงกับกูก็หยุดการกระทำตอนนี้ดีไหม" "แล้วถ้ากูไม่หยุดล่ะ" "กูขอร้องล่ะ"ไอ้เอสเดินมาจับที่แขนฉันเหมือนว่ามันไม่ฟังฉัน ฉันได้แต่ก้มหน้าปล่อยให้น้ำตาไหลลงอาบแก้มมันที่กำลังจะก้มมาจูบฉันถึงกับหยุดชะงักพร้อมกับมองหน้าฉันที่เต็มไปด้วยน้ำตา "มึงคิดยังไงกับกูเอส?"ฉันถามมันไปตรงๆ "......."มันไม่ตอบแต่กลับปล่อยมือออกจากฉันก่อนที่จะเดินถอยออกจากฉันและเดินออกจากห้องไปฉันได้แต่นั่งลงกับพื้นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุดนี่มันเป็นคำตอบแล้วว่ามันไม่ได้คิดอะไรกับฉันเลย...