ฉันเองก็ไม่ได้อยากจะคิดมากและก็ไม่อยากทำตัวงี่เง่า แต่พี่เลย์เองต่างหากที่เป็นคนเริ่มพูดเรื่องนี้
พี่เลย์ถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วพูด “เห็นไหมว่าฉันสวมแหวนหมั้นอยู่ แปลว่าฉันเลือกแล้วว่าจะหยุด”
“…..” ฉันเบือนหน้าหนี
“ไอริส ไอริสครับ…” พี่เลย์เรียกชื่อฉันเสียงหวาน ก่อนจะก้มลงมาจูบบนมือของฉันอีกครั้ง “โกรธทำไม ?”
“ไอริสไม่อยากจะเก็บเรื่องนั้นมาคิดนะคะ”
“ก็ไม่เห็นต้องคิด มันไม่มีอะไร”
ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ รู้ตัวเองดีว่าตอนนี้ฉันกำลังทุ่มให้พี่เลย์ทั้งใจและไม่พร้อมรับความเร็วอะไรทั้งนั้น แต่มันก็ไม่ได้มีอะไร เป็นเพราะฉันเองที่คิดมาก
“ไอริส อย่าเงียบแบบนี้ ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ” พี่เลย์เริ่มร้อนรนเมื่อเห็นว่าฉันไม่ยอมพูดกับตัวเอง
“ไอริสงี่เง่ามากเลยใช่ไหม…” ฉันค่อยๆ ก้มหน้าลงแล้วถอนหายใจออกมาหนักๆ อีกครั้ง
“ไปคุยกันที่คอนโดฉันก่อนไหม หื้ม”
“ไม่ค่ะ”
“แต่เราไม่ได้มีอะไรกันมานานแ
