58 สูญเสีย
เตวิชญ์ขับรถออกมาจากไนท์คลับหลังทิชากรออกไปได้พักหนึ่ง เขาเองก็ไม่รู้จะไปที่ไหนต่อ คงไม่กลับไปที่บ้านหลังนั้นอีกแล้ว หลังจากนี้ชีวิตของเขาคงไม่มีทิชากรอยู่ให้รกหูรกตาอีก เขาตัดเธอออกไปจากชีวิต แต่ทำไมร่างกายและจิตใจยังโหยหา
โหยหาอ้อมกอด โหยหาความไม่ประสีประสา คิดถึงใบหน้านิ่งๆของเธอแต่ยิ้มทีโลกละลาย เธอเป็นคนสวย ยิ่งมองก็ยิ่งสวย ถึงมันจะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ยอมรับว่าเขาเองก็มีความสุขเหมือนกัน แต่ความสุขก็ต้องพังทลายเมื่ออัคคีกลับมา เขาทำถูกแล้วที่ยอมตัดไฟตั้งแต่ต้นลม ดีกว่าปล่อยให้มันลุกลามกลายเป็นเนื้อร้าย อาจจะเหงา อาจจะรู้สึกว้าเหว่อยู่ช่วงหนึ่ง แต่คิดว่าเขาจะผ่านมันไปได้แน่นอน เพราะเขาเลือกแล้ว
เลือกปล่อยมือจากจากทิชากร...แล้วกลับไปหาคนเก่า
ดวงตาแดงก่ำเหลือบมองใบหย่าที่วางอยู่บนเบาะข้างคนขับ เขากับเธอได้หย่าขาดกันอย่างสมบูรณ์แล้ว การแต่งงานที่ไม่ได้เกิดขึ้นจากความรัก สุ
