60 เกือบลืมไปแล้วว่ามีเธอ
...สองเดือนต่อมา...
สองเดือนผ่านไปเตวิชญ์ก็ยังใช้ชีวิตเหมือนปกติ ชีวิตหลังหย่าก็ลั่นล้าดี แต่ลึกๆก็ยังรู้สึกเหงาเหมือนเดิม และยังไม่มีใครเข้ามาเติมเต็มได้สักคน ปัจจุบันเขาหันกลับมาโฟกัสที่ธุรกิจอสังหาแทน ส่วนไนท์คลับก็ปล่อยให้หุ้นส่วนดูแลไป มีบ้างที่เขาเข้าไปที่นั่นเพื่อไปสังสรรค์ แต่ก็อยู่ได้แค่แป๊ปเดียวเพราะไม่อยากทำให้แม่หนักใจเนื่องจากตอนนี้ท่านเริ่มป่วยออดๆแอดๆจากโรคประจำตัวที่เป็นอยู่
ส่วนทิชากร...ตั้งแต่วันนั้นเขาก็ไม่เจอเธออีกเลย หลายคนบอกว่าเธอย้ายไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ก็ดีเหมือนกัน....เขาจะได้ลืมเธอสักที
เหมือนเป็นแค่คำพูดปลอบใจตัวเอง เพราะทุกวันนี้ยังโหยหาอ้อมกอดของทิชากรอยู่เลย จนบางครั้งเขาต้องหันไปพึ่งแอลกอฮอล์ ยิ่งช่วงแรกๆที่หย่ากันเขาแทบไม่เป็นผู้เป็นคน โหยหาคนตัวเล็กจนข้าวไม่กิน นอนไม่หลับ บางคืนยังต้องพึ่งยานอนหลับ
มันทรมานเหลือเกินกว่า
