62 แล้วมันจะผ่านไป
“นะ...นี่มันอะไรกัน ตั้งครรภ์สองสัปดาห์!” เป็นครั้งแรกที่เหมือนโลกทั้งใบแตกสลาย เหงื่อกาฬแตกพราก หัวใจวูบหายไปอย่างบอกไม่ถูก
แขนสั่น ร่างสั่น กลัวมากกว่าอะไรที่เคยมีมา
เธอไล่อ่านมันอย่างถี่ถ้วนอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ก่อนจะปล่อยโฮออกมาพร้อมกับหัวใจที่แตกสลายครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกอย่างมันชัดเจนแล้ว ข้อมูลทางการแพทย์ไม่เคยโกหก เธอตั้งครรภ์โดยไม่รู้ตัว!
“ฮึก...มะ...ไม่ ฮื้อๆๆ ไม่จริง!” มือสั่นเคลื่อนลงไปที่หน้าท้อง พยายามลูบคลำว่าลูกของเธอยังอยู่ไหม ถึงเขาจะมาโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เธอก็พร้อมเลี้ยงดูเขาเป็นอย่างดี “ลูกยังอยู่ในนี้ใช่ไหม ฮึก...ยังอยู่กับแม่ใช่ไหม ฮื้อๆๆ”
ร่าวเล็กสะอื้น ความคิดที่ทำให้หัวใจเจ็บเหมือนถูกกรีดแล้วควักเอาหัวใจออกมาโยนเล่นก็คือ ลูกของเธอจากไปแล้ว เขาไม่ได้อยู่ในนี้แล้ว
ขอร้องล่ะ อยู่กับแม่ก่อนนะ ถึงแม่จะไม่ใช่คนดี...แต่แม่ก็จะเลี้ยงดูหนูให้เต
