75 ง้อ...เจ็บเท่าไหร่ก็จะง้อ
“คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม!!” ทิชากรร้องขึ้นเมื่อเตวิชญ์พาเธอมาที่บ้านพักตากอากาศซึ่งเขาเคยซื้อไว้เมื่อปีที่แล้ว เนื่องจากไนท์คลับทำรายได้หาศาล เขาอยากได้บ้านพักตากอากาศเป็นของตัวเองก็เลยเลือกที่นี่ เผื่อบั้นปลายชีวิตไม่อยากอยู่ในเมืองที่เต็มไปด้วยความแออัด
“ก็อยากอยู่กับเมียสองต่อสองไง” เขาตอบอย่างมีเลศนัย ก่อนจะเดินอ้อมมาอีกฝั่ง อุ้มทิชากรออกจากรถแล้วตรงเข้าไปในบ้านพักตากอากาศทันที พร้อมสั่งลูกน้องเฝ้าหน้าประตูอย่างไม่ละสายตา เพราะเขาอยากใช้เวลาอยู่กับหญิงอันเป็นที่รักสองต่อสอง
“นี่คุณบ้าไปแล้วหรอ บอกแล้วไงว่าฉันไม่ใช่เมียคุณ!” หญิงสาวตะคอกกลับก่อนที่ร่างจะถูกวางลงบนเตียงนอนอย่างนุ่มนวล วิวข้างหลังมองเห็นน้ำทะเลสีฟ้าครามทั่วทุกทิศ
“เดี๋ยวคืนนี้เธอก็รู้เอง...ว่ายังเป็นเมียฉันอยู่หรือเปล่า” เขากระตุกยิ้มมุมปากแล้วเดินไปเปิดผ้าม่านออก ทำให้ห้องสว่างขึ้น แต่กลับไ
