จากที่ดิ้นสู้สุดแรง สุดท้ายร่างเล็กก็ยอมนิ่ง คิดว่าหากไม่ต่อต้าน คงจะยอมผละออก แต่คลื่นกลับไม่หยุด เขายังคงกดจูบลงมาครั้งแล้วครั้งเล่า เพียงแต่ความป่าเถื่อนค่อย ๆ ลดลง แรงดูดดุนเปลี่ยนเป็นแผ่วเบา เคล้าคลึงไปบนริมฝีปากอิ่ม
ในที่สุดเขาก็ค่อย ๆ ผละออกไปเชื่องช้า ลิ้นสากตวัดเลียรอบขอบปาก มองคนปากดีที่กำลังหอบหายใจกอบโกยอากาศเข้าปอดลึก ๆ
“อยากพูดอีกไหม?”
“ไหนบอกไม่จูบกับคู่นอนไงคะ” เธอพึมพำพลางยกมือขึ้นถูริมฝีปากตัวเอง ราวกับสัมผัสเมื่อครู่เป็นสิ่งน่ารังเกียจ
“เธอกับฉัน มันเลยจุดที่เรียกว่าคู่นอนมาแล้วฌานิน”
เธอจ้องเขานิ่ง ๆ ไม่เข้าใจความหมายของคำว่า เลยจุดนั้น หมายถึงอะไร แต่ยังไม่ทันได้ถาม อาการมึนวูบก็พุ่งขึ้นหัว ร่างกายโอนเอน เปลือกตาหนักอึ้งอีกครั้ง
“เรื่องอยากได้ทุนไปเรียน…” เสียงทุ้มยังคงเอ่ยต่อ แต่หัวคิ้วเข้มกลับขมวดแน่นเมื่อเห็นศีรษะเล็กค่อย ๆ ผงกลง ราวกับกำลังจะหลับ เหมือนไม่มีส
