ฌานินกำโทรศัพท์แน่นหลังอ่านคำสั่งของคลื่น และเมินเฉยต่อข้อความสุดท้ายที่เขาส่งมา จากนั้นก็หันมามองเพื่อนสองคนที่เพิ่งซื้อตั๋วหนัง
“เดี๋ยวฌาขอกลับก่อนนะ”
“อ้าว เป็นอะไรแก” ขวัญใจรีบถาม สังเกตว่าสีหน้าของเพื่อนตอนนี้ไม่ค่อยดีเท่าไรก็ยิ่งเป็นห่วง
“จะไปเก็บของที่ห้อง ย้ายไปคอนโดพี่คลื่นน่ะ”
“เขาสั่งเหรอ?”
“อื้อ ฌาเบื่อจะพูดแล้ว อยากให้ไปอยู่มากก็จะไป”
“เพราะเห็นพี่นับอยู่คอนโดหรือเปล่า” ปอร์เช่คาดเดา เพราะฌานินเล่าว่าคลื่นเจอกับนับหนึ่งตอนออกจากห้อง
“พี่คลื่นจะหวงอะไรขนาดนั้น ทำอย่างกับเป็นแฟน”
“เออ เช่ว่ามันกลิ่นแปลก ๆ ทุกทีก็ไม่ขนาดนี้ใช่ไหม”
“การกระทำเกินไปหลายอย่างมากนะ แอบมีใจหรือเปล่า”
“เขาคงแค่หงุดหงิดที่ฌาไม่เชื่องเหมือนเดิม อย่าคิดเป็นอื่นเลย คนแบบนั้นจะรักใครเป็น เขารักแค่ตัวเอง”
เธอรีบค้านขึ้นแทรกสิ่งที่เพื่อนกำลังพูดคุยกันอยู่อย่างจริงจัง ความหวงที่ว่า จริง ๆ มันก็มีต
