สิ้นลาย – 42/1 รู้แล้ว… ว่าไม่รัก

1273 Words

คอนโด ฌานินนั่งมองจอแชตที่คลื่นตอบกลับมาพร้อมอาการชาไปทั้งตัว ดูเหมือนเธออยากจะใช้เวลากับเขาเกินความจำเป็น ทั้งที่ความจริงมันควรเริ่มต้น และจบที่เตียงเท่านั้น เธอปล่อยลมหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะผละตัวลุกขึ้นเดินไปยังระเบียงห้อง แหงนหน้ามองท้องฟ้าที่ถูกย้อมด้วยสีส้มของดวงอาทิตย์ยามใกล้ลับขอบฟ้า เมื่อก่อนยามมองเหม่อดูท้องฟ้าอย่างนี้ ความคิดที่วกวนในหัวของฌานินจะเป็นเรื่องราวของพ่อ แต่ตอนนี้มันกลับมีอีกชื่อที่แทรกเข้ามาและกลายเป็นสิ่งเดียวที่กลบทุกเรื่องในหัวของเธอ ใบหน้าหวานยังคงแหงนมองบนท้องฟ้า ดวงจันทร์กำลังจะขึ้นมาแทนที่แสงสุดท้ายของวัน ในความเงียบงัน ฌานินอยากอ้อนวอนให้มันช่วยพาความรักครั้งนี้ ออกไปจากหัวใจของเธอที ให้ตัวของเธอย้อนกลับไปในวันที่ไม่รู้จัก… ว่าความรักคืออะไร หลังอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดนอนที่เธอตั้งใจซื้อมา เพราะคิดว่าอีกคนจะชอบ แต่เมื่อสวมใส่ลงบนตัวแล้วมันชวนให้รู

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD