วันต่อมา
หลังเลิกเรียน ฌานิน ขวัญใจและปอร์เช่อยู่ในห้างสรรพสินค้า ทั้งสามคนกำลังเดินหาร้านอาหารที่อยากกิน จากนั้นก็จะไปดูหนังกันต่อ
ฌานินทิ้งข้อความบอกคลื่นเอาไว้แล้วว่าจะมากินข้าวและดูหนังกับเพื่อน ช่วงที่ผ่านมาหลังเรื่องของนับหนึ่งครั้งก่อน ไม่ว่าจะไปไหนทำอะไร เธอรายงานให้เขารู้ทุกอย่างโดยไม่มีคำสั่ง
ขณะเท้าเล็กก้าวไปข้างหน้า ดวงตากลมหันไปเห็นเสื้อตัวหนึ่งในช็อปแบรนด์ดัง มันสะดุดตาซะจนต้องหยุดมอง ชุดถูกสวมในหุ่น เป็นของผู้ชายและภาพแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของฌานิน คือถ้ามันอยู่บนตัวของคลื่นจะดูดีขนาดไหนกัน เพราะเขาหน้าตาดี แถมหุ่นยังกำยำมาตรฐานราวกับนายแบบ ไม่ว่าจะแต่งในลุคไหนก็ดึงสายตาได้เสมอ ทำเอาเธอเผลอค้างกับภาพจินตนาการนั้นอยู่นาน
“ยัยฌา แกหยุดทำไม”
เสียงของขวัญใจฉุดให้คนตัวเล็กที่กำลังเหม่อในจินตนาการหันมอง ก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อไม่เห็นเพื่อนอีกคน
“อ้าว เช่ไปไหนแล้ว”
“เข้าห้องน้ำ
