ร่างเล็กหอบดอกไม้ช่อโตเอาไว้ในอ้อมแขน ขณะเดินตรงไปทางตึกคณะ ดวงตาหลายคู่ต่างจับจ้องมาที่เธอจนต้องรีบก้าวฝีเท้าให้เร็วขึ้นกว่าเดิม จนกระทั่งมาหยุดตรงหน้าเพื่อนสองคนที่กำลังรออยู่
“อะไรยังไงคะ จู่ ๆ ก็เดินมาพร้อมดอกไม้ช่อโต หนุ่มคณะไหนให้เอ่ย” ขวัญใจตาลุกวาว รีบเอ่ยแซวทันทีที่เห็นภาพตรงหน้า ก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อมองดอกไม้ในอ้อมแขนเพื่อนชัด ๆ เธอจึงพูดต่อ
“แต่ฉันว่านะ ร้านจัดช่อไม่ค่อยสวย อยากรู้เลยเนี่ยร้านไหน จะได้ไม่เผลอไปซื้อ”
“ของพี่คลื่น”
คำตอบของคนที่โอบดอกไม้ช่อใหญ่เอาไว้เหมือนสวิตช์กดปุ่มให้เพื่อนทั้งสองคนเงียบลงพร้อมกัน ราวกับตกใจและคาดไม่ถึง ว่าจะเป็นของคลื่น
ร่างเล็กนั่งลงบนโต๊ะหินอ่อนใกล้ ๆ กับขวัญใจ แล้ววางช่อดอกไม้ลง เธอแสดงออกว่าไม่ได้สนใจของที่ถือมาเท่าไรเลย หลังจากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น ฆ่าเวลาไปเรื่อย ๆ ระหว่างรอเข้าเรียน
“พี่คลื่นมาส่ง?” ปอร์เช่เอ่ยถาม
“อย่าถามเ
