ช่วงค่ำ
รถหรูแล่นผ่านสวนสาธารณะใกล้ ๆ กับคอนโดของคนตัวเล็ก คลื่นจึงรีบถามทันที เพราะตอนนี้เขายังอยากอยู่กับเธอต่ออีกสักนิด
“ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะกันก่อนได้ไหมครับ”
“ที่นี่เหรอคะ”
ใบหน้าหล่อพยักขึ้นลงช้า ๆ แต่เพียงคิดว่าเวลาที่จะได้เจอกันอาจลดน้อยลง หัวใจของเขาก็พลันห่อเหี่ยวอย่างห้ามไม่อยู่ อยากยื้อเวลาตอนนี้ให้นานขึ้น ทั้งที่ยังไม่ได้ถูกตัดโอกาสแท้ ๆ
คลื่นหักพวงมาลัยจอดใกล้ ๆ กับสวนสาธารณะ จากนั้นก็ลงรถพร้อมร่างเล็ก ทั้งสองคนเดินไปพร้อมกัน ตอนนี้เริ่มค่ำแล้ว ทำให้ผู้คนบางตา
“เบื่อพี่ไหม”
“ทำไมต้องถามคำถามแบบนี้คะ” ฌานินถอนหายใจออกมาเบา ๆ หลังได้ยินคำถาม
“รู้ไหม ตอนนี้พี่กลัวขนาดไหน” คลื่นมองใบหน้าหวาน โอกาสที่ได้ มันมาพร้อมกับความกลัว ถ้าล้มอีกครั้ง เขาจะลุกขึ้นยืนไหวได้ยังไง
“ตอนนี้ ฌาเปิดให้คนอื่นด้วยหรือเปล่าครับ”
“ฌาไม่ได้ปิดกั้นตัวเอง” เธอมักจะตอบแบบนั้นเสมอ ทั้งที่ความ
