ความร้อนใจจากบทสนทนาในช่องแชต ทำให้ขวัญใจรีบนั่งรถมาหาฌานินยังคอนโดเพื่อฟังชัด ๆ อีกทีว่าสิ่งที่พิมพ์คุยก่อนหน้า มันคือความรู้สึกจริง ๆ ที่อยากทำและเธอก็ไม่สบายใจเลย เหมือนเป็นเพราะความคิดบ้า ๆ ของตัวเอง ทำให้เพื่อนคล้อยตามอย่างนี้
“แกคิดใหม่คิดดี ๆ สิฌา”
“ไม่เห็นต้องแตกตื่นขนาดนี้เลยขวัญใจ” ฌานินหันมองเพื่อน ที่ตั้งแต่มาถึงก็พูดให้เธอคิดมากเกินสิบรอบเข้าไปแล้ว
“โอ๊ย!! แกเป็นแบบนี้อีกแล้ว บทจะรั้นก็ดื้อจริง ๆ”
เสียงถอนหายใจหลุดออกมาจากอกของขวัญใจ เห็นฌานินท่าทางใสซื่อแต่บางครั้งไม่ใช่เลย หากคิดจะทำอะไรแล้วก็ห้ามแทบไม่ฟังเป็นคนคล้ายหัวอ่อนแต่กลับรั้นจนถึงที่สุด
“ชีวิตมันเป็นแบบนี้นี่ ช่างเถอะ ฌาอยากหนีจากความวุ่นวายของพ่อกับพวกเจ้าหนี้แล้ว” เธอตอบปัดออกมาเหมือนหมดแรงเหนื่อยหน่ายกับชีวิตแล้ว อยากหนีจากความรู้สึกกดดันตรงนี้หนีไปจากความหวาดระแวงเวลาออกไปข้างนอก
“รู้ได้ยังไงว่าถ้าเป็นเด็
