สิ้นลาย – 105/1 เปิดให้เข้ามามากขึ้น

ระหว่างวัน คลื่นยังคงนั่งอยู่บนโซฟาตัวเดิม ภายในห้องเงียบสงัด เขาไม่รู้ว่าคนตัวเล็กทำอะไร ทำไมเธอถึงหายเข้าไปในห้องนอนนานขนาดนั้น เกือบสองชั่วโมงแล้วที่บานประตูยังไม่เปิดออกมา โทรศัพท์ราคาแพงถูกล้วงออกจากกระเป๋ากางเกง แชตของพี่ชายและลูกน้องที่ส่งเข้ามาเรื่องงานถูกเขากวาดตามองผ่านอย่างไร้ความหมาย ปลายนิ้วแกร่งหยุดค้างอยู่ที่ชื่อของคนตัวเล็กครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจแตะเข้าไป แล้วพิมพ์ข้อความถาม แชต: ฌานิน คลื่น: นอนเหรอครับ? คลื่น: หรือแค่ไม่อยากออกมาข้างนอก เพราะพี่อยู่ Read ฌานิน: ในกูเกิลไม่บอกเหรอคะ ว่าไม่ให้กวนเวลาผู้หญิงเป็นประจำเดือน คลื่นยิ้มกว้าง ไม่รู้ทำไม ทั้งที่ตอนนี้เธอน่าจะหงุดหงิด แต่เขากลับมีความสุข ได้อยู่ในพื้นที่ ได้คุยแบบนั้น มันชวนให้รู้สึกดีอย่างน่าประหลาด คลื่น: มือพี่อุ่นนะ ฌานิน: ทำไมคะ คลื่น: ให้พี่ลูบท้องไหม น่าจะแทนถุงน้ำร้อนได้ ฌานิน: ไม่ คลื่นหั