สิ้นลาย – 10/2 ขอเหตุผล

เมื่อเดินมาหยุดนิ่งตรงหน้าประตูห้องหนึ่ง คนที่พามาบอกให้เปิดเข้าไปได้เลย ก่อนตัวเขาจะหายไปจากตรงนี้ ทิ้งเธอไว้กับความเงียบงันที่ชวนให้เย็นยะเยือกตามลำพัง ติ๊ง~ โทรศัพท์ในกระเป๋าสะพายดังขึ้นจากแจ้งเตือน ฌานินก้มลงหยิบออกมาเปิดดู ก่อนกลางใจจะหล่นวูบเมื่อเห็นชื่อของคนที่อยู่ภายในห้องตระหง่านในสายตา เธอไม่ได้แตะเข้าไป แต่เลือกอ่านผ่านหน้าจอแทน แชต: คลื่น คลื่น: ถ้าไม่กล้าก็กลับไป คลื่น: แต่ถ้าเปิดประตูห้องเข้ามา แปลว่าเธอเต็มใจเลือกแล้ว มือเรียวยกขึ้นจับลูกบิดประตู ขณะอีกมือกำโทรศัพท์เอาไว้แน่น เปลือกตาสีอ่อนปิดลงพร้อมถอนหายใจระบายความร้อนรุ่มกลางอก และขับไล่ความลังเลที่เอาแต่ฉุดรั้ง ในที่สุดก็หมุนลูกบิดกระทั่งเสียง แกร็ก! ดังขึ้นก่อนจะได้ยินเสียงของคนในห้องเอ่ยประโยคที่พรากลมหายใจของเธอให้หลุดออกจากอก “เข้ามาสิ” ขาเล็กสั่นเบา ๆ ค่อย ๆ ก้าวไปข้างหน้า ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศกระทบบนผิ