เขาเงียบ ไม่ได้ผลักออก ทำให้ฌานินใจชื้นขึ้นมาบ้าง เพียงเท่านี้เธอก็มีความสุขแล้วจริง ๆ ความสุขที่ไม่ใช่เซ็กซ์ ไม่ใช่แค่ตอนอยู่บนเตียง แม้ก่อนหน้าจะถูกผลักไส
“พี่คลื่นยังถูกจับคู่กับผู้หญิงคนนั้นอยู่ไหมคะ”
“คิดว่าคนอย่างฉัน จะยอมให้ใครมาจับคู่หรือไง”
เขาตั้งคำถามกลับ ร่างเล็กผละใบหน้าออกมาจากแผงอกแกร่ง ก่อนจะปะทะเข้ากับสายตาที่จ้องมองอยู่ แม้จะไม่ใช่การมองแบบอบอุ่น ไม่อ่อนโยน ดูจะแข็งกร้าวซะมากกว่า ทว่าเพียงแค่เป็นสายตาของเขาก็มักจะเขย่าให้หัวใจดวงน้อย ๆ สั่นระรัวได้เสมอ
“แปลว่า ไม่ได้หมั้นเหรอคะ”
“ฉันไม่คิดจะหมั้นกับใคร”
ใจชื้น
ความกังวลเรื่องคู่หมั้นของเขาหายไปในพริบตา และใจชื้นขึ้น แต่ยังไม่ได้หายค้างคาใจเรื่องน้ำหอมนั้น เพียงแค่เริ่มคิดได้ว่าบางทีการไม่รู้อะไรเลยอาจทำให้เจ็บปวดน้อยกว่าการตามหาความจริงก็ได้ จึงกดความสงสัยเอาไว้ให้ลึกที่สุด และจะไม่ถามถึงอีก
“คืนนี้ จะให้ฌาไปหาที่
