ช่วงเที่ยง ทั้งสามคนพักกินมื้อเที่ยงบนโต๊ะที่อยู่ไม่ไกลจากมุมวาดภาพ โดยนับหนึ่งสั่งเคเอฟซีมาอย่างที่เขาบอกไว้ตอนแรก พื้นที่หลังบ้านกว้างขวางและมีต้นไม้ดอกไม้นานาชนิดปลูกไว้เป็นสวนขนาดใหญ่ ดูกลมกลืนไปกับฉากวาดภาพที่ถูกเนรมิตขึ้นมา
“พรุ่งนี้ชวนเช่มาด้วยได้นะ ท่าจะสนุก”
“โหย ถ้าชวนมาคงป่วนจนไม่ได้ทำงานเลยนะพี่นับ คิดดี ๆ ก่อนค่ะ คิดอีกที” ขวัญใจรีบแย้ง ทำให้นับหนึ่งและฌานินหัวเราะออกมาพร้อมกันกับคำพูดติดตลกนั้น
“จะได้ไม่อึดอัดกันไงครับ”
“ตอนนี้ก็ไม่อึดอัดเลยค่ะ” คนตัวเล็กรีบตอบกลับ พอจะดูออกว่าเจ้าของบ้านยังกังวล เหมือนกลัวเธอและเพื่อนทำตัวไม่ถูก ซึ่งตอนแรกก็เป็นแบบนั้น แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว เธอกับขวัญใจสบายใจมากขึ้น
“ค่อยยังชั่ว” นับหนึ่งพึมพำ พลางมองฌานินที่กำลังบีบขวดซอสมะเขือเทศใส่ถ้วยอยู่ตรงหน้า
“บีบได้ไหมครับ ขวดนั้นน่าจะใกล้หมดแล้ว”
เขาเอนตัวไปเล็กน้อย ตั้งใจจะยื่นมือไปช่วยบีบให
