สี่วันต่อมา
“เหลือเก็บรายละเอียดก็จะเสร็จแล้วนะครับ คิดกันหรือยังว่าอยากไปเที่ยวที่ไหน” นับหนึ่งยิ้มหวานส่งให้สองสาว พลางเบนสายตามามองภาพวาดของตัวเองที่ใกล้เสร็จสมบูรณ์ คิดไม่ผิดเลยที่เลือกฌานินมาเป็นแบบ และเขาก็ดีใจที่ครั้งหนึ่งได้วาดภาพของเธอ
“ขวัญนึกว่าพี่นับพูดเล่นนะตอนแรก”
“จริงจังครับ คิดมาเลย งานเสร็จจะพาไปเลี้ยง ชวนเช่ด้วยอีกคน”
“ไม่เป็นไรค่ะ เปลืองเงินพี่นับเปล่า ๆ” ฌานินบอก แต่หลังประโยคนั้นหนุ่มรุ่นพี่ก็รีบส่ายหน้า
“ไม่ต้องเกรงใจ แล้วอย่าลืมส่งเลขบัญชีให้พี่ด้วยนะ”
ฌานินไม่ได้รู้สึกอยากจะไปเที่ยวหลังจบงานนี้ ซึ่งเธอเองไม่รู้จะปฏิเสธยังไงอีกตามเคย เนื่องจากอีกฝ่ายเป็นคนดีและสุภาพเกินไป พอจะปฏิเสธมันทำให้รู้สึกเหมือนน้ำท้วมปาก
ช่วงค่ำ ร่างเล็กและเพื่อนพากันนั่งรถกลับ เป็นรถคนที่บ้านของนับหนึ่ง เขาฝากให้มาไปส่งเธอทั้งสองคน
“ฌา เช่ชวนไปอู่คืนนี้”
“เดี๋ยวฌาต้องบอกพี่คลื่นก่อ
