เพราะทนเห็นเขานั่งโอบเอวผู้หญิงคนอื่นไม่ไหว เธอตัดสินใจหยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นมา นิ้วเรียวสั่นเล็กน้อยก่อนจะพิมพ์ข้อความไปหาคนที่นั่งตรงกันข้ามตอนนี้ อยากรู้ว่าเขาเป็นอะไร ทำแบบนี้ทำไม
แชต: คลื่น
ฌานิน: ขอคุยด้วยได้ไหมคะ ฌาจะไปรอพี่คลื่นที่ห้องน้ำด้านนอก
เมื่อส่งข้อความแล้ว ร่างเล็กลุกขึ้นกลางวง และบอกกับเพื่อนสนิทว่าจะไปห้องน้ำ ดวงตากลมมองคนที่เพิ่งส่งแชตไปหา และเขาก็มองเธอ ทว่าไม่แม้แต่จะหยิบโทรศัพท์ ทั้งที่เห็นว่ามีแจ้งเตือนเข้า
ฌานินแยกตัวจากผู้คนมากมาย จนมาถึงยังจุดนัดพบ ท่ามกลางบรรยากาศมืดและเงียบสงัด ไอเย็นของลมพัดมากระทบใบหน้าหวาน ราวกับอยากช่วยเรียกสติ
แต่ตอนนี้เธอไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ดวงตากลมเอาแต่มองบนจอมือถือ ดูข้อความของตัวเองที่ยังไม่ถูกเปิดอ่าน และไร้วี่แวว กระทั่งทนไม่ไหวจึงส่งซ้ำไปอีกรอบ
แชต: คลื่น
ฌานิน: มาหาฌาได้ไหมคะ
Read
ริมฝีปากเล็กเม้มชนกัน หลังส่งคำถามนั้นเข้
