หลังตื่นนอน ร่างเล็กรีบกลับมายังคอนโดของตัวเอง เธอหายออกมาจากห้องนั้นโดยไม่บอก เหมือนความร้อนแรงบนเตียงที่กินเวลานานหลายชั่วโมงเป็นเพียงความฝัน
ฌานินแกะเม็ดยาคุมฉุกเฉินออกจากแผง แล้วนำเข้าปากก่อนจะดื่มน้ำตาม เธออยากกันเอาไว้ เพราะเมื่อคืนหลังถอดถุงยาง จู่ ๆ คลื่นก็สอดใส่เข้ามา แม้ไม่นานก็เอาออก แต่เธอกังวล
เพราะเธอกับเขาห่างจากเรื่องแบบนี้มาพักใหญ่ ทำให้ความเจ็บมันแล่นขึ้นมาทุกครั้งยามก้าวเดินแล้วเกิดการเสียดสี แถมยังจุกตรงท้อง ราวกับครั้งแรกไม่มีผิด แถมยังมีเลือดซึมนิด ๆ ตอนทำ
“ยัยฌา มาขอฉันกอดหน่อย”
เพราะทิ้งข้อความเอาไว้ในแชตว่ากลับมาคอนโดแล้ว เพื่อนจึงรีบมาหา เสียงของขวัญใจดังขึ้นหลังเปิดประตู ก่อนจะรีบวิ่งมาโผลเข้ากอดแน่น การกระทำนั้นทำให้ฌานินน้ำตาคลอ ปอร์เช่เองก็เดินมาใกล้ ๆ แล้วใช้มือลูบหัวแผ่วเบา
“ขวัญอย่าร้องสิ”
“อึก~ สงสารแกจัง อุตส่าห์หลุดพ้นแล้วแท้ ๆ” ขวัญใจค่อย ๆ ผละกอ
