เพลงในร้านเปิดคลอเบา ๆ จังหวะสบาย ๆ เสียงพูดคุยของกลุ่มคนมาดื่มดังแทรกเสียงเพลง บรรยากาศต่างออกไปจากคลับ และฌานินรู้สึกชอบอย่างนี้มากกว่า
ติ๊ง~ ข้อความที่เพิ่งแจ้งเตือนเข้ามาทำให้ฌานินละสายตาจากสองพี่น้องปอร์เช่และคูเปอร์ก้มลงมองบนโทรศัพท์มือถือ
แชต: นับหนึ่ง
นับหนึ่ง: หันหลังมาหน่อยครับ
คิ้วเรียวขมวดมองแชตของนับหนึ่งด้วยความงุนงง แต่เธอยอมหันไปตามที่เขาพิมพ์บอก ก่อนจะเห็นเจ้าของช่องแชตยกมือทักทายพร้อมรอยยิ้ม
ร่างสูงของนับหนึ่งลุกขึ้นจากโต๊ะของตัวเอง เดินมาหาคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ไม่ไกลกัน มาถึงก็พยักหน้าทักทายปอร์เช่ที่ดูตกใจไม่แพ้กัน เพราะก่อนหน้าไม่เจอหนุ่มรุ่นพี่อยู่ในร้าน
“เพิ่งมาเหรอวะพี่”
“อืม มาถึงเมื่อกี้” เขาตอบรุ่นน้อง ก่อนจะก้มลงมองร่างเล็กที่อยู่ข้าง ๆ “อย่ารับแก้วจากคนแปลกหน้านะฌา”
“ค่ะ” ฌานินยิ้มหวานให้กับความเป็นห่วงของอีกฝ่าย
ระหว่างที่สองคนกำลังพูดคุยกัน คูเปอร์มอง
