ผ่านไปหนึ่งเดือนกว่า
ความสัมพันธ์ระหว่างฌานินและคลื่นยังเป็นความร้อนแรงไม่เปลี่ยน แต่เมื่อนานวันเข้าเธอเริ่มนึกพะวงเพราะความสุขสบายนี้มันกำลังสั้นลงเรื่อย ๆ
“วันเกิด อยากได้อะไร” เสียงคนที่นอนอยู่บนเตียงตั้งคำถาม เธอและเขาเพิ่งเสร็จกิจกรรมเร่าร้อนไปเมื่อไม่ถึงสิบนาทีที่แล้ว
คนตัวเล็กมองอีกฝ่ายด้วยความตกใจกับประโยคที่หลุดออกมานั้น “ทำไมถึงรู้คะ”
“เพื่อนเธอพูด ฉันไม่ได้หูหนวก” คลื่นขยับตัวลงจากเตียง เรือนร่างกำยำเปลือยเปล่าก้าวไปคว้าเอาผ้าขนหนูมาพันรอบเอว “อยากไปเที่ยวต่างประเทศหรือเปล่า”
“พี่คลื่นจะพาฌาไปเหรอคะ” ดวงตากลมใสเป็นประกาย แต่เพียงครู่เดียวก็หายไป จากคำตอบของอีกฝ่าย
“คงไม่ได้ ไม่อยากเป็นข่าว”
“งั้นไม่ไปดีกว่าค่ะ ฌาไม่รู้จะไปที่ไหน” เธอยิ้มจาง ๆ แล้วรีบถามอีกคนต่อ “พี่คลื่นจะมาวันเกิดฌาด้วยไหมคะ”
“มันคงแปลกไม่น้อย ถ้าฉันอยู่ในวันเกิดของเธอ” ใบหน้าหล่อหันมามองคนตัวเล็กที่
