หลังมื้อค่ำกับครอบครัว คลื่นขับรถกลับตั้งแต่ช่วงเข้าเรียนปีสี่เขาก็นอนคอนโดซะส่วนใหญ่ จนกระทั่งถึงตอนนี้นาน ๆ ครั้งจะกลับไปนอนที่บ้าน
รถคันหรูจอดอยู่หน้าตึกสูง ทว่าไม่ใช่คอนโดของตัวเอง คลื่นลงจากรถ ขาแกร่งก้าวผ่านประตูทางเข้าบานใหญ่ เขากำลังคิดว่าจะใช้อะไรหลอกล่อแมวตัวน้อยให้หายหงุดหงิดดี จินตนาการว่าเมื่อเปิดประตูเข้าไปคงถูกชักสีหน้าใส่
แกร็ก! บานประตูเปิดอ้า เผยให้เห็นห้องที่มืดสนิท คนตัวสูงก้าวเข้าไปภายใน เดินตามแสงสลัวตรงไปทางห้องนอน ก่อนจะคลำมือเปิดสวิตช์ไฟ ทว่าคิ้วหนาพลันขมวดเข้มเมื่อไม่เจอใครอยู่ภายในห้อง
เขาล้วงหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกง ก่อนจะกดเข้าไปดูแชตของคนที่ออกไปไหนไม่บอกสักคำ จากอารมณ์ดีอยู่ ความหงุดหงิดกลับตีขึ้นมากลางอก ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาหัวร้อนได้ง่าย ๆ จนน่าหงุดหงิด
แชต: ฌานิน
คลื่น: อยู่ไหน?
เขาส่งคำถาม จากนั้นก็เดินไปนั่งบนโซฟา ดวงตาคมจับจ้องหน้าจอโทรศัพท
