“ถอดเสื้อผ้าออก แล้วขึ้นไปรอบนเตียง กล้าทำหรือเปล่าล่ะ?”
“ถ้าเห็นบนตัวฌามีร่องรอยของคนอื่น จะไม่หงุดหงิดเหรอคะ”
ครั้งนี้เป็นคลื่นที่เงียบลง แววตาที่เคยเจ้าเล่ห์กลับตึงเข้ม แล้วค่อย ๆ ฉายความอำมหิต สีหน้าบ่งบอกว่าหัวเสียกับคำตอบจากคนตัวเล็กมากขนาดไหน
ร่างเล็กเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย แล้วย้ำต่อเสียงหวานแต่เป็นถ้อยคำเจ็บแสบที่สุดอย่างที่เขาไม่เคยคิดจะได้ยินมันหลุดออกมาจากปากของเธอ
“เมื่อคืนฌาเมา ก็เลยเผลอน่ะค่ะ แบบนี้จะได้ราคาดีอยู่ไหมคะ”
ร่างเล็กพูดอย่างจงใจ เพราะรู้ว่าเขาจะหงุดหงิด และรู้ดีว่าความต้องการของคลื่นมันไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความรู้สึกอื่น เขาแสดงความไม่ชอบใจ เพราะครั้งหนึ่งเธอเคยอยู่ในกรง ซื่อสัตย์และภักดี เขาหวง เพราะเธอไม่เคยแสดงออกว่าสนใจใคร
… เธอรู้ทั้งหมดดี
“ขอดูหน่อยสิ ว่าแต่ รอยของมันบนตัวเธอ” ฝ่ามือหนาบีบแรง ๆ บนสะโพกเล็กจนคิ้วบางขมวดนิ่วหลุดเสียงประท้วง ก่อนเขาจะพูดต่
