วันต่อมา
ฌานินและขวัญใจนั่งรถมายังคอนโดของนิคซ์ตามโลเคชันที่ส่งให้ ทั้งสองคนต่างหวั่นใจไม่แพ้กัน คุยกันว่าหากทางนั้นตุกติก หรือทำอะไรไม่น่าไว้ใจ จะกลับทันที
เมื่อส่งข้อความไปบอกว่ามาถึงแล้ว ไม่นานเขาก็ตอบกลับเพียงสั้น ๆ ว่าจะให้คนมารับพาเธอและเพื่อนขึ้นไปด้านบน
ฌานินเดินตามชายร่างท้วมไปตามโถงทางเดินเงียบ ๆ จนมาหยุดอยู่หน้าห้องหนึ่ง คนพามาเปิดประตูให้แล้วบอกว่าเข้าไปข้างในได้เลย
เธอและเพื่อนสนิทหันมองหน้ากันโดยไม่พูดอะไรครู่หนึ่ง แล้วก้าวเข้าไปภายในห้องอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ร่างสูงของนิคซ์กำลังยืนรอพร้อมรอยยิ้มกว้างที่น่าหวั่นใจ ก่อนเขาจะเอ่ยเสียงเรียบ
“อุปกรณ์อยู่ตรงนั้น” ปลายนิ้วชี้ไปยังอุปกรณ์ทำความสะอาด “ถ้าทำเสร็จแล้วก็กลับไปได้เลย”
“ค่ะ” ฌานินมองไปรอบห้องที่ดูไม่มีอะไรรกเลยสักนิด กลับกัน มันสะอาดสะจนเหมือนถูกทำความสะอาดไปก่อนหน้าที่เธอจะเข้ามา
นิคซ์เดินไปที่โต๊ะข้างผนัง หยิบกุญแ
