สิ้นลาย – 65/1 ต่างคนต่างอยู่

… สองอาทิตย์ผ่านไป เป็นครั้งแรกที่ฌานินกล้ามองตัวเองในกระจกได้เต็มตา เพราะร่องรอยที่คลื่นฝากเอาไว้จางหายจากตัวของเธอไปจนหมดแล้ว ก่อนนั้นเป็นเหมือนตราประทับหลอกหลอนให้จมกับความเจ็บปวดทุกครั้งยามมองมัน อาทิตย์นี้มหาวิทยาลัยหยุดให้เตรียมตัวสำหรับอ่านหนังสือสอบปิดภาคเรียน เธออ่านหนังสืออยู่ที่ห้อง เพื่อนอีกสองคนก็เช่นเดียวกัน โชคดีที่ตอนนั้นรับงานทำความสะอาด ทำให้มีเงินพอจ่ายค่าเทอมได้อย่างฉิวเฉียด ไม่ต้องควักเงินเก็บที่ตั้งใจจะเอาไว้ยามจำเป็นออกมาใช้ก่อน ติ๊ง~ ดวงตากลมละจากตัวหนังสือมามองโทรศัพท์ที่เพิ่งมีแจ้งเตือนเข้า ก่อนจะหยิบขึ้นมา แชต: นิคซ์ นิคซ์: อยากจ้างไปเดินซื้อของเป็นเพื่อน คิดค่าตัวเท่าไรคนสวย ฌานิน: วันนี้ฌาต้องอ่านหนังสือค่ะ นิคซ์: ห้าหมื่น สามชั่วโมง ฌานิน: ทำไมรวยจังเลยคะ นิคซ์: อยากช่วยใช้ไหมครับ ฌานิน: ขออ่านหนังสือก่อนนะคะ ความคิดของฌานินเริ่มเปลี่ยนจากเดิม