ร่างสูงของคลื่นผละตัวจากโซฟา เตรียมจะเข้าห้องนอน ทว่าเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นฉุดให้ขาแกร่งหยุดนิ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นมามองบนจอ เมื่อเห็นชื่อของฌานินปรากฏต่อสายตา มุมปากหยักก็เผยยิ้มกว้างทันที
“หายไปไหนมาครับ ไม่ตอบแชตพี่เลย เกือบจะไปหาแล้วนะ” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยแซวอย่างอารมณ์ดี
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมีเสียงอื่นแทรกเข้ามา
(ร้อนไหมครับ)
‘ระ ร้อน อื้อ~ ร้อนจัง’
(อยากถอดเสื้อไหม ถอดออกให้หมด)
รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อถูกกระชากหายไปในพริบตา คลื่นรู้สึกเหมือนเลือดทั้งร่างกำลังเย็นเฉียบ
“มึงทำอะไรฌานิน!!”
เสียงทุ้มตวาดลั่นห้อง ขาแกร่งก้าวไปคว้ากุญแจรถขึ้นมากำแน่น กลางอกวูบหวิว เขารู้ได้โดยไม่ต้องถามชื่อ ว่าเสียงที่พูดปลายสายคือใคร ดวงตาแข็งกร้าวลุกโชนไปด้วยเพลิงไฟร้อนระอุที่พร้อมแผดเผาทุกอย่าง
(สำคัญขนาดไหน ฌาถึงไม่ยอมบอกมึง ว่ามาหากูที่คลับ)
ลมหายใจของคลื่นสะดุดกลางอก เพราะก่อนหน้าร่างเล็กบ
