ณ คอนโดของฌานิน
คลื่นลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่มาไว้ในห้อง ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาบอกแค่ว่าจะเอาเสื้อผ้ามาทิ้งไว้ไม่กี่ชุด แต่จากขนาดของกระเป๋าที่เห็นตรงหน้า ฌานินเริ่มอดสงสัยไม่ได้ว่า เขากำลังขนทั้งตู้เสื้อผ้ามาหรือเปล่า
“ให้พี่ซักผ้าให้ไหม”
“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฌาเอาไปซักเครื่อง”
“เดี๋ยวพี่ถือให้”
“ห้ามรีดผ้านะ ห้ามทำอาหาร ห้ามเด็ดขาดเลยนะคะ” เธอย้ำอีกครั้ง เพราะกลัว หากวันดีคืนดีคลื่นฮึดอยากลองทำอีกขึ้นมา เธอไม่อยากจินตนาการเลย
“คนเรามันผิดพลาดกันได้ ฌาสอนพี่สิ ค่อย ๆ สอน เหมือนตอนพี่สอนฌาเรื่องบนเตียง”
ฌานินถอนหายใจเบา ๆ เมื่อเห็นรอยยิ้มกริ่มของคนที่ไม่ว่าจะพูดเรื่องอะไรก็ลากไปเชื่อมโยงกับเรื่องบนเตียงได้ทั้งหมด
“แต่บางที เราควรเอาข้อผิดพลาดไว้เป็นบทเรียนแล้วอย่าทำซ้ำจะดีกว่านะคะ”
คลื่นปล่อยมือจากกระเป๋าใบใหญ่ แล้วก้าวพรวดเข้าไปประชิดร่างเล็ก มือหนาจับใบหน้าของเธอให้เงยขึ้น ก่อนริมฝ
