“ฌาบล็อกพี่นับไปแล้วค่ะ”
“ดี”
“ไม่เห็นต้องทำเสียงเข้มเลย”
คลื่นลุกขึ้นจากเตียง เดินมาหยุดข้าง ๆ คนตัวเล็กที่กำลังรีดผ้า ก่อนเขาจะโน้มตัวลงจูบบนกลุ่มผมนุ่มอย่างอ่อนโยน
“ใกล้เสร็จแล้วใช่ไหมครับ เดี๋ยวพี่ไปเลือกหนังรอ”
“ไม่เอาสิบแปดบวกนะ”
พอคำนั้นหลุดออกมาจากปาก ทำให้คนฟังมองอย่างเอ็นดู แล้วก้มลงอีกครั้ง จูบบนใบหูเล็ก ก่อนจะพูดเสียงพร่าชวนขนลุกชู่ทั้งตัว
“สิบแปดบวก เอาไว้ทำบนเตียงดีกว่า”
เมื่อพูดจบเขาเหยียดหลังตรง จากนั้นก็หันหลังเดินออกจากห้อง โดยไม่รู้เลยว่าถ้อยคำที่ทิ้งเอาไว้กำลังทำให้ร่างเล็กหน้าแดงซ่าน
หลังจัดการรีดผ้าเสร็จทุกตัว ฌานินเดินออกมาจากห้องนอน ก็เห็นร่างสูงของคลื่นนั่งรออยู่บนโซฟา ทีวีเปิดหนังค้างไว้ แสงจากจอสะท้อนบนใบหน้าหล่อ
“มานั่งบนตักพี่เร็ว” คลื่นตบมือลงบนตักของตัวเอง พร้อมเรียกร่างเล็กให้มานั่งอย่างเสนอตัว แต่เธอกลับนั่งลงข้าง ๆ แทน
“ใจร้ายนักนะ”
“ใจดีแล้วพ
