หลังเลิกเรียน คลื่นมารับคนรักที่มหาวิทยาลัย ก่อนจะพาแวะห้างสรรพสินค้าเพื่อกินไอศกรีมตามสัญญาที่บอกไว้เมื่อวาน ทันทีที่มาถึง ร่างเล็กก็รีบจูงมือเขาเข้าไปในร้านโปรด
วันนี้เธอดูสดใสเป็นพิเศษ ใบหน้าหวานเปื้อนรอยยิ้มและแววตาเป็นประกาย เพราะไม่ได้มีโอกาสออกมาใช้เวลาด้วยกันแบบนี้นานพักใหญ่แล้ว
หลังสั่งเมนูกับพนักงานเรียบร้อย ร่างเล็กหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาคุยกับเพื่อนตามประสาคนอารมณ์ดี ขณะสายตาคมของคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แอบชำเลืองมองเป็นระยะ ด้วยความหวง กลัวจะมีใครมาจีบว่าที่ภรรยาของเขา
“พี่คลื่นไม่เคยกินกับฌาเลย” นิ้วเรียวกดปิดจอมือถือแล้วหันมาทำหน้าบึ้งใส่คนข้างกัน เพราะเวลามากินไอศกรีมทีไร คลื่นไม่เคยกินกับเธอเลยสักครั้ง
“แค่เห็นฌากินพี่ก็อิ่มแล้ว”
“ออกจะเลี่ยนไปนิดนะคะ”
“เลี่ยนแล้วรักไหม”
“ถ้าไม่รัก ฌาไม่แต่งงานกับพี่คลื่นหรอก”
แขนแกร่งสอดมาทางด้านหลังแล้วโอบเอวบางดึงร่างเล็กมาแนบชิดกับตัวเ
