“งอนพี่ทำไม”
“มันของผู้หญิงนี่คะ ไปหยิบดูแบบนั้น ไม่รู้หรือไงว่าตัวเองทำหน้าเหมือนโรคจิตขนาดไหน”
“พี่กำลังนึกถึงตอนที่ฌาใส่ไงครับ”
“ทะลึ่งนะพี่คลื่น”
“ชอบตัวนั้น ซื้อได้ไหม” ปลายนิ้วยาวของคลื่นชี้ไปทางชุดนั้นในสีแดงเนื้อผ้าบางจนแทบไม่ปกปิดอะไรเลย
“ไม่เอา”
“โอเคครับ ถ้าฌาไม่ชอบ พี่ไม่บังคับ”
คลื่นพยักหน้ายอมอย่างว่าง่ายไม่อิดออด เขาไม่ได้ขุ่นเคืองแม้ไม่ถูกตามใจ ก่อนจะถอยห่างมายืนรอเงียบ ๆ ปล่อยให้คนตัวเล็กได้เลือกตามใจ
ผ่านไปพักใหญ่ ฌานินหยิบชุดชั้นในมาไว้ในมือหลายตัว ก่อนจะเหลือบมองคลื่น ตอนนี้เขากำลังคุยโทรศัพท์ไม่ได้สนใจเธอ ดวงตาคู่สวยจับจ้องไปยังชุดชั้นในสีแดงผ้าบางที่คลื่นบอกว่าอยากให้ใส่ แล้วหยิบมันมารวมกับตัวอื่นในมือ แม้จะดุไปก่อนหน้า แต่สุดท้ายเธอก็ตามใจเขาอยู่ดี
ใช้เวลาอยู่ในร้านนานยี่สิบนาที กว่าจะเลือก กว่าจะตัดสินใจ จนสุดท้ายเมื่อจ่ายเงินเรียบร้อย ฌานินกับคลื่นก็เดินอ
