… อาทิตย์ต่อมา
ร่างสูงของคลื่นเดินอยู่ท่ามกลางสวนสาธารณะ สวมแมสก์ปิดบังใบหน้าและใส่หมวกเอาไว้ เขารู้สึกเหมือนไม่สบาย อาจเพราะที่ผ่านมาไม่ได้ดูแลตัวเอง ทั้งยังดื่มหนักเกินไป จนสุดท้ายร่างกายก็รับไม่ไหว
วันนี้เป็นครั้งแรกในรอบสองอาทิตย์ที่เขาออกจากห้องมาเผชิญกับโลกใบใหญ่ โลกที่ยังคงหมุนไปข้างหน้า มีผู้คนมากมาย ไม่ใช่ห้องสี่เหลี่ยมมืด ๆ ไร้แสงลอดผ่าน แบบที่ปล่อยให้เวลาไหลไปอย่างเชื่องช้าตัวคนเดียวเพียงลำพัง
เขาตั้งใจจะขับรถเล่น เพื่อให้ชีวิตไม่น่าเบื่อมากเกินไป ขับไปเรื่อย ๆ ไม่ได้มีจุดหมาย จนกระทั่งรู้ตัวอีกที ก็มาจอดอยู่ไม่ไกลจากละแวกคอนโดของคนตัวเล็ก และเมื่อหันมาเห็นสวนสาธารณะอยู่ใกล้ ๆ จึงตัดสินใจลงจากรถ ปล่อยให้ตัวเองได้สูดอากาศ พยายามเรียกสติที่ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวให้คืนมา
ครืด~ โทรศัพท์สั่นเบา ๆ ฉุดให้เจ้าของใบหน้าหล่อหยุดนิ่ง มือหนาล้วงหยิบเอาโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง แล้วกด
