เปลือกตาสีอ่อนเปิดขึ้นรับแสงของเช้าวันใหม่ เสียงถอนหายใจหลุดออกมาเบา ๆ เมื่อคืนเธอนอนหลับได้อย่างสบาย โดยไม่ต้องคิดอะไรฟุ้งซ่านเหมือนก่อน สบายใจขึ้นจากหลายอย่าง
หลังตื่นนอนแล้ว ร่างเล็กลุกขึ้นจากเตียงไปอาบน้ำล้างหน้าล้างตา ใช้เวลาชั่วโมงกว่า ๆ ก็เปิดประตูออกมาจากห้อง แม้วันนี้จะยังอยู่ในพื้นที่ของคลื่น แต่มันไม่ใช่ความทุกข์ เพราะกำลังนับวันรอ เพียงกลับไป ระหว่างเธอและเขาก็จะจบลงจริง ๆ
หวังว่าเขาจะรักษาคำพูด
ต่อให้เคยพูดใส่หน้าแรงแค่ไหน แต่ลึก ๆ แล้ว เธอไม่ได้เกลียดขนาดนั้น เพียงแค่สิ่งที่เคยทำมันฝังใจ และยังคงทิ้งร่องรอยเอาไว้ เมื่อได้ของสำคัญคืน ได้อิสระ ความรู้สึกเหมือนถูกขังมานานก็ปลดปล่อยตัวเองออกจากความทุกข์ได้ในที่สุด และคิดว่าการจบกันด้วยดี อย่างน้อยก็ดีกว่าการต้องเกลียดกันไปตลอดชีวิต
ร่างเล็กเดินออกมาสูดอากาศยามเช้าใต้ต้นไม้ใหญ่ บรรยากาศที่ต่างจังหวัดสดชื่น กลิ่นธรรมชาติชวนให
