เมื่อรู้ว่าหาแหวนของแม่เจอแล้ว จากที่คิดจะอยู่คอนโดของตัวเองต่ออีกสองวัน ฌานินรีบนั่งรถมายังคอนโดของคลื่นทันที ความโล่งใจและดีใจปะปนกันจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
ทั้งที่ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงคอนโด แต่สำหรับฌานินมันกลับยาวนานอย่างทรมาน เธอนั่งบีบประสานมือแน่นตลอดทาง หลังจากห่อเหี่ยวเกือบอาทิตย์ หัวใจดวงน้อยกลับเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อคิดว่ากำลังจะได้ของสำคัญในชีวิตคืน
ความดีใจทำให้ลืมไปสนิทว่าห้องที่คลื่นบอกให้มาหาเป็นห้องของใคร จนกระทั่งยืนอยู่ตรงหน้าประตูและยกมือกดออด ความคิดนั้นจึงถูกฉุดเข้ามาในหัว
แกร็ก!
ความคิดยังผุดขึ้นมาไม่ถึงนาที คนที่เปิดประตูห้องก็ไขข้อสงสัยทั้งหมด มันจะเป็นห้องคนอื่นได้ยังไงกัน หากไม่ใช่เจ้าของช่องแชต ความจริงทำให้นิ่งค้าง เมื่อรู้ว่าคลื่นให้มายังห้องของเขา พื้นที่ส่วนตัวที่เคยหวงนักหนา
“เข้ามาข้างใน” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ ทว่าตอนนี้เหมือนคนตัวเล็กเห
