แม้ตอนนี้จะรู้สึกได้ว่าตัวเองหน้าหนามากจนบางครั้งก็เคยตั้งคำถาม ว่าทำไมต้องตามง้อเพื่อขอโอกาสกับผู้หญิงคนเดียวขนาดนี้ อย่างที่เธอเคยพูด เขามีทางเลือกมากมาย ไม่จำเป็นต้องจมปลัก ไม่จำเป็นต้องยืนอยู่ตรงนี้ด้วยซ้ำ
แต่สุดท้าย คำตอบมันมีเพียงข้อเดียว คือยังเป็นเธอ แค่เธอคนเดียวที่ต้องการให้เป็นคนสุดท้ายในชีวิต
“ทายาให้พี่หน่อย”
คลื่นมองตาปริบ ๆ เมื่อพูดเซ้าซี้บ่อยเข้า ทำให้ร่างเล็กเกิดความรำคาญใจ สุดท้ายก็ยอมหยิบเอาหลอดยาไป และนั่งลงข้าง ๆ เท่านั้นรอยยิ้มบนใบหน้าหล่อก็คลี่กว้างมากขึ้น
“อยากกินอะไรครับ พี่จะโทรสั่ง”
“ฌาไม่ได้บอกว่าจะกินด้วย”
“เป็นคนชวนเองแท้ ๆ ทำไมถึงกลับคำ ไม่น่ารักเลยนะ”
ร่างเล็กไม่ตอบโต้ เธอเพียงยกมือขึ้น ก่อนใช้นิ้วเรียวกดจิ้มลงบนหน้าท้องแกร่งอย่างแรง ระบายความหงุดหงิด แต่คนถูกกระทำกลับไม่แสดงความเจ็บปวดออกมาแม้แต่น้อย เขายังคงยิ้ม ยิ้มแบบเดียวกับคนที่ยอมทุกอย่างจนดู
