… หลายวันต่อมา
ฌานินกำลังนั่งรถไปกับคลื่นตามคำชวน เขาบอกว่าอยากจะพาไปหาอะไรกิน แต่ไม่ได้บอกว่าจะพาไปร้านไหน และเธอก็ไม่ได้ถาม
ช่วงที่ผ่านมา เพราะเธอยุ่งกับงานกลุ่ม ทำให้คลื่นมักจะไปรอเจอที่คอนโดทุกวัน วันละสิบนาทีอย่างที่เขาพูด และไม่ได้ขึ้นไปบนห้องอีก แต่เมื่อชวนไปดูหนัง เธอจะปฏิเสธทันที เพราะเข็ดกับตอนนั้น ความระแวงทำให้ไม่เชื่อใจ
ทุกอย่างยังคงดำเนินไป คลื่นใช้เวลาพิสูจน์ตัวเองกับหลายสิ่ง รอคอยว่าสักวันหนึ่งหัวใจดวงน้อยนั้นจะอ่อนลงให้เขาเข้าไปในฐานะคนสำคัญ
“ขอแวะเข้าบ้านก่อนนะครับ”
“บ้าน? ไปทำไมคะ” ใบหน้าหวานหันขวับมามองคนข้างกันทันที ก่อนจะเห็นใบหน้าระรื่นของคลื่นหันมายิ้มให้
“พาลูกสะใภ้ไปแนะนำให้พ่อรู้จัก”
คำตอบนั้นทำเอาหัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ เธอรีบส่ายหน้ารัว ๆ “ฌาไม่ไปนะพี่คลื่น”
“ทำไม เดี๋ยวอีกไม่นานเราก็จะได้เป็นแฟนกันแล้ว ไปบ้านแฟนแปลกตรงไหน หืม”
คลื่นยิ้มกว้าง ทันทีที่ถ้
