เปลือกตาสีอ่อนค่อย ๆ เปิดขึ้นพร้อมรู้สึกเจ็บแปลบตรงจุดอ่อนไหวก่อนความปวดร้าวจะแล่นเข้ามาในร่างกาย ราวกับกระดูกแตกหักแม้แต่ตอนขยับตัวเล็กน้อยยังสะเทือนไปทั้งร่าง
ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศตกกระทบลงมาบนผิวเนียน ทำให้หนาวเหน็บ มือเรียวกำชับผ้าห่มคลุมเรือนร่างเปลือยเปล่า ค่อย ๆ กวาดสายตามองไปรอบห้องที่เงียบงัน ภาพเหตุการณ์ดุเดือดเมื่อคืนฉายซ้ำเข้ามาในหัวทั้งที่ไม่ได้อยากนึกถึง
เธอจำได้ว่าหลังทุกอย่างจบลงเขาก็ออกจากห้อง แม้ตอนทำเหมือนจะอ่อนโยนบ้าง แต่แรงกระแทกกลับป่าเถื่อนจนแทบรับไม่ไหว
เสียงถอนหายใจหลุดออกมาท่ามกลางห้องที่เงียบสนิท เธออยากนอนพักอีกสักหน่อย แต่เพราะไม่ใช่ห้องของตัวเอง จึงกัดฟันข่มความเจ็บแล้วขยับตัวลุกขึ้นจากเตียง ตรงกึ่งกลางลำตัวคล้ายฉีกขาด มันทั้งเจ็บและแสบตอนเสียดสี
เพียงแค่ลุกขึ้นก็เจอเข้ากับคราบเลือดเป็นวงใหญ่แห้งติดบนผ้าปูที่นอน เหมือนหลักฐานยืนยันว่าย้อนกลับไปไม่ได
