ทางฝั่งของคลื่น เขาเพิ่งมาถึงคฤหาสน์ทรัพย์หิรัญสกุลที่มีอาณาเขตกว้างขวาง และมีลานจอดเครื่องบินส่วนตัว ร่างสูงเดินตรงเข้าไปในบ้าน เพื่อพบผู้เป็นพ่อตามคำสั่ง แน่นอนว่าเขารู้ดีเกี่ยวกับเรื่องที่ต้องการพูดคุย
เมื่อมาถึงห้องทำงานดวงตาคมกริบของเจ้าของคฤหาสน์ตวัดมองลูกชายคนเล็กด้วยความเหนื่อยใจ ก่อนจะเอ่ยเสียงเข้ม
“ฉันเคยบอกไปกี่ครั้งเรื่องผู้หญิง”
ทันทีที่ได้ยินคำท้วงคลื่นก็รีบสวนกลับทันควันอย่างไม่ยอมถูกต่อว่า “ผู้ชายมันก็ต้องมีกันบ้าง พ่อเป็นผู้ชาย”
“คลื่น”
ริมฝีปากหยักที่กำลังอ้าปากเถียงถึงกับต้องเม้มชนแน่นทันที ก่อนจะก้มหน้าลงเมื่อเห็นว่าตอนนี้ผู้เป็นพ่อจ้องเขม็งอย่างจริงจัง
“ไหน ๆ ก็ไม่มีคนรักฉันอยากให้แกทำความรู้จักกับหนูขิม ลูกสาวคุณหญิงรตี”
“คิดยังไงจะจับคู่ให้ลูกชายครับ” คลื่นเงยหน้าขึ้นมาตอบ ครั้งนี้ดวงตาคมปะทะสายตาคนเป็นพ่ออย่างไม่หวั่น
“ถึงฉันจะทำงาน บินไปต่างประเทศบ่อย ใช่ว
