หัวใจดวงน้อยพลันเต้นแรง รีบควานมือไปเปิดโคมไฟบนหัวเตียงเพื่อให้มีแสงสว่าง ก่อนจะหันกลับมาเผชิญสายตาคมคู่ตรงหน้า กลิ่นแอลกอฮอล์จาง ๆ คลุ้งอยู่ในลมหายใจของเขา
“ไม่ไปกับผู้หญิงคนนั้นเหรอคะ” เสียงหวานเปล่งคำถาม ตกใจที่จู่ ๆ อีกฝ่ายก็โผล่มาที่ห้องของเธออย่างนี้
“รู้ไหม การที่เธอขอจบทั้งที่ฉันอุตส่าห์จัดการทุกอย่างให้แล้ว มันรู้สึกเสียเปรียบขนาดไหน” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยขึ้น พร้อมแววตาเผยความหงุดหงิดออกมาจ้องเขม็งใบหน้าหวานอย่างเอาเรื่อง
“อ๊ะ~ ไม่ทำนะฌาปวดตัว” ฌานินผวาตกใจเมื่อฝ่ามือใหญ่ขยำมาบนหน้าอกแรง ๆ
“ฉันบอกไปแล้วว่าเป็นคนมีความต้องการสูง เวลาอยากทำ หน้าที่ของเธอมีแค่อ้าขา”
มือเล็กที่ดันไหล่กว้างเอาไว้ค่อย ๆ ยกออก เขาพ่นถ้อยคำนั้นออกมาโดยที่เธอไม่สามารถเถียงได้เลย เพราะหน้าที่มีแค่อ้าขารับ ไม่ใช่ปฏิเสธ
คลื่นถอนหายใจร้อนระอุออกมากระทบผิวบนเนินอกอวบอิ่ม ก่อนจะครอบงำเม็ดดอกสีหวานเข้ามาในโพ
